Aralıklı tekrar, ama dürüstçe
Aralıklı tekrar iyi bir fikir, kötü bir arayüzle geliyor. Bunu kullanan her uygulama kutunun ne yaptığını gizliyor, sonra henüz öğrenmediğin bir şeyi “ne kadar iyi bildin?” diye sana sorarak kartı ne zaman tekrar göstereceğine karar vermeye yardım etmeni istiyor. “Good”a dokunuyorsun, kutu dokunuşu yutuyor, bir hafta sonra sana neden bugün olduğunu açıklamadan bir kart çıkarıyor.
Fikri tuttuk, self-rating’i attık. İşte yerine ne yapıyoruz ve neden tutuyor.
§
Klasik SRS ne sorar
SM-2, Anki, SuperMemo ve bütün torunlarının altındaki algoritmadır. Bir kartın bir sonraki gösterim aralığını, mevcut aralığı bir “kolaylık faktörü” ile çarparak hesaplar, ve bu faktör her karttan sonra kullanıcının verdiği değerlendirmeye göre yukarı veya aşağı hareket eder.
Kullanıcı soruyu görür, cevabı açar, sonra Again, Hard, Good veya Easy’den birini seçer. Algoritmanın aldığı tek sinyal bu seçimdir. Kutu yeni bir aralık hesaplar, kartı kuyruğa koyar, ve sana onu gelecek hafta, ya bir ay sonra, ya yarın, ya on dakika sonra gösterir.
§
Self-rating asıl sorun
Değerlendirmen istenen şey (bunu biliyor muydum?) tam da öğrenmeye çalıştığın şeyin kendisi. Beyin bu iş için berbat. Tanıma hissi hatırlama gibi geliyor. Cevabı sesli okumak hatırlamak gibi geliyor. Akıcılık yanılgısı ölçülmüş bir bilişsel etki, ve her SRS kartının dibindeki dört buton tam onun üstünde duruyor.
Bir de akşam sorunu var. Salı günü saat 23’te Hard ve Good aynı butona dönüşür. İnsanlar kuyruk hızlı kısalsın diye Good’a basar. Kuyruk gerçekten de hızlı kısalır. Haftalar sonra Good dedikleri kartlar boşluk olarak geri gelir, ve algoritma kullanıcının yalan söylediğini bilemezdi, çünkü kullanıcı ona bilerek yalan söyledi.
Dürüst bir öğrenme sistemi ölçer. Sormaz.
§
Biz ne ölçüyoruz
GenauApp’teki her cevap gerçek bir egzersiz, self-report değil. Artikel seçici bir ismin altında üç buton; birine dokunursun. O dokunuş ölçümdür. Fill in the blank’in tek doğru cevabı var ve yazılı bir tahmin; eşleşme ölçümdür. Sentence Builder bir sıralama; kurduğun sıra ölçümdür.
Uygulama o cevap hakkında ne hissettiğini hiç sormaz. Cevap zaten elinde. “Ne kadar eminsin?” “Doğru yaptın mı?”dan daha kötü bir soru, ve doğru soru altında verisi olan soru.
§
Neden tek cevap zayıf sinyal
Tek bir doğru cevap bir konuyu bildiğin anlamına gelmez. On doğru cevap bir şey ifade eder. Progress bar’ımız accuracy’ni deneme sayısı’nın ona oranıyla çarpar, bir’de tavana vurur. Erken aşamada doğru cevap versen bile ring yavaş hareket eder, çünkü iki veri noktası “öğrenildi” sinyaline terfi ettirilmez. İlerde, kötü bir gün de sayıyı yere sermez, çünkü örneklem onu yutacak kadar büyümüştür.
Bu, aralıklı tekrarın dürüst versiyonundaki “mature card” karşılığı. Bir kart data öyle derse olgundur. Bir deadline geçtiği için değil, ve kullanıcı Easy’ye üst üste iki kere dokunduğu için değil.
§
Yanlış cevap sana puan kaybettirir
Ölçülmüş cevaplar iki yönlü kesiyor. Doğru cevap ring’i yukarı iter. Yanlış cevap ring’ten doğrudan puan düşürür. “Çaba doğruluğa ağır basar” affı yok, bir timer üstünde sessiz decay yok: ring bir ölçüm, ve ölçümler yanlışları da içerir.
Bu, SM-2’nin yapamadığı parça. Bir Anki kartında Again’e bastığında kutu kartı yeniden schedule eder. Bir skoru düşürmez, çünkü düşürecek skor yok. “Bunu biliyor muydum?” sorusu input, output ise sadece başka bir aralık. Almancanı takip eden sayı senin kafanda yaşar.
Ring’in yanında küçük bir ok durur: yukarı, stabil veya aşağı. Ring bugünkü seviyen; ok şu anki yönün. O skill’deki son üç cevabını geçmiş ortalamanla karşılaştırır. On puan daha iyiyse yukarı. On puan daha kötüyse aşağı. Arasındaki her şey stabil, ve “stabil” omuz silkmek değil (bütün mekanik burada yazılı).
SM-2 “bir sonraki review’ın dört gün sonra” diyebilir. “Son cevapların eskiden olduğundan daha sallantılı” diyemez, ve yanlış cevapladığında sana puan da kaybettiremez. Biz ikisini de yapıyoruz.
§
Bütün döngü
Döngü, sırasıyla. Uygulamayı açarsın, günlük plan dört chip’ten birini senin için seçer, genelde oku yanlış yöne bakanı. Egzersizleri yaparsın. Uygulama her cevabı ölçer. Doğrular ring’i yukarı iter, yanlışlar puan kaybettirir, ve ring’in yanındaki ok son data’nın hangi yöne gittiğini söyler. Kendini değerlendir yok. Ease factor yok. Opak aralık hesabı yok.
Aralıklı tekrar hep iyi bir fikirdi. Sadece kullanıcının kendi kağıdını not vermeyi bırakması gerekti.